Нарадзіўся:
30 верасьня 1931
Слабада, Лагойскі раён, Менская вобласьць, БССР

Грамадзянства:
Нацыянальны сьцяг Беларусі Беларусь

Род дзейнасьці:
паэт, грамадзкі дзеяч

Гады творчасьці:
з 1946

Не павераць, напэўна, нашчадкі,
Што такія былі ў нас парадкі,
Што дурнілі нас так верхаводы –
Ненавіснікі нашай свабоды,

Нашай мовы, і кнігі, і песні,
Нашых скарбаў і нашых святынь, -
Усяго, што мы ў душах пранеслі
Праз стагоддзяў смяротную стынь.

Як жа сталася, як гэта выйшла,
Што пад выжлаю шчэрыцца выжла,
А пад быдлам скацініцца быдла,
А пад хлусам крыўляецца хлус,

Песня ў аўтобусе

 
У аўтобусе пахне палянай, суніцамі, борам. Дрэмлюць бабкі з кашамі ды моўчкі клянуць дрыгаццё. А падлеткі-дзяўчаты, вясковыя школьніцы, хорам пра каханне пяюць — не знаёмае ім пачуццё. І таму, што не знаюць, як сэрцу бывае балесна, нібы птушкі вясной — так вясёла і звонка пяюць. Як далёка яшчэ ім да горкай і радаснай песні, што — не хорам, a — толькі ўасобку, і кожны — сваю! Так калісьці і я уздымаўся на крылах ілюзій, узлятаў да нябёс і не думаў зусім пра зямлю. I глядзелі з усмешкай дарослыя, мудрыя людзі: то яшчэ не тваё, не тваё, мілы хлопча, «люблю». Калі прыйдзе тваё — будзе песня зусім не такая. Будзе падаць і ў кроў разбівацца на доле сухім!.. Ах, якая ты жорсткая ўсё-такі, мудрасць людская! Я даўно ўжо спазнаўся з прарочым прысудам тваім. Але ўсё ж у хвіліну, калі на прыпынак канечны даімчыць, як аўтобус, па дрогкіх дарогах жыццё, — дай мне, Божа, пачуць, як у сэрцах юначых трапеча — птушкай сініх нябёс — не знаёмае ім пачуццё!..Nike React Element 87