Нарадзіўся:
30 верасьня 1931
Слабада, Лагойскі раён, Менская вобласьць, БССР

Грамадзянства:
Нацыянальны сьцяг Беларусі Беларусь

Род дзейнасьці:
паэт, грамадзкі дзеяч

Гады творчасьці:
з 1946

Не павераць, напэўна, нашчадкі,
Што такія былі ў нас парадкі,
Што дурнілі нас так верхаводы –
Ненавіснікі нашай свабоды,

Нашай мовы, і кнігі, і песні,
Нашых скарбаў і нашых святынь, -
Усяго, што мы ў душах пранеслі
Праз стагоддзяў смяротную стынь.

Як жа сталася, як гэта выйшла,
Што пад выжлаю шчэрыцца выжла,
А пад быдлам скацініцца быдла,
А пад хлусам крыўляецца хлус,

Роднае слова

 
Пры суседзях у вёсцы нялоўка "Невучоным" сябе паказаць, I пiльнуецца хлопец, каб слоўка Так, як кажуць яны, не сказаць. Мовы ён не забыўся, вядома, Гэтых простых i сцiплых людзей. Толькi ён ужо год, як не дома, I на дом не ўскладае надзей. Мацi песню малому спявала Пра духмяны ў бары чабарок... Песня сыну нялюбаю стала, Як пакiнуў бацькоўскi парог. Ад калыскi знаёмыя рэчы Ён па-iншаму ў хаце заве. Мацi тулiць хусцiнаю плечы: "Што ж, i пэўна: не ў вёсцы жыве". Ёй не ў крыўду сынова пагарда: Друг высока абучаны мой! Сёння матчынай мовы, а заўтра Засаромiшся мацi самой? Ведай: роднае слова грымела У крывавым агнi барыкад, За свабоду адважна i смела Заклікала ў паход, як набат. Родным словам мы грознай парою Гуртавалi рады змагароў, З родным словам на вуснах герояў Запякалася алая кроў. За яго памiралi i гiблi, Каб на здзекi i глум не аддаць, Каб маглі сёння песнi i гiмны Пра шчаслiвую долю складаць.Nike Air Max 270
Год выдання: