Нарадзіўся:
30 верасьня 1931
Слабада, Лагойскі раён, Менская вобласьць, БССР

Грамадзянства:
Нацыянальны сьцяг Беларусі Беларусь

Род дзейнасьці:
паэт, грамадзкі дзеяч

Гады творчасьці:
з 1946

Не павераць, напэўна, нашчадкі,
Што такія былі ў нас парадкі,
Што дурнілі нас так верхаводы –
Ненавіснікі нашай свабоды,

Нашай мовы, і кнігі, і песні,
Нашых скарбаў і нашых святынь, -
Усяго, што мы ў душах пранеслі
Праз стагоддзяў смяротную стынь.

Як жа сталася, як гэта выйшла,
Што пад выжлаю шчэрыцца выжла,
А пад быдлам скацініцца быдла,
А пад хлусам крыўляецца хлус,

Кляновы лісток

 
Вястун неспадзеўны — кляновы лісток
                      Ляжыць на далоні:
Ці позва на суд ці на шчасце квіток,
                      Мне Богам дароны?

Пра шчасце, як грэшніку ў пекле пра цуд,
                      Мне марыць запозна.
Напэўна, на страшны і праведны суд
                      Ад Бога мне позва.

Чаму ж бо, паведай, лісток-варажбіт,
                      Мне сэрца так цісне?
Чаму мае думы на ўвесь краявід,
                      Як хмары, навіслі?

Што тонкія жылкі-пражылкі твае
                      Вяшчаюць-варожаць?
Ці ласку, якая душу мне спаўе,
                      Ці стынь і варожасць?

Скажы ж, не таіся, калі сапраўды
                      Ты Божы пасланнік.
Чыесьці дарогі... Чыесьці сляды...
                      Чыесьці расстаяні...

Гляджу-углядаюся ў рыскі-штрыхі,
                      Бы ў лёсу пісьмёны:
Чыесьці надзеі... Чыесьці грахі...
                      Чыесьці імёны...

Чыесьці тут лёсы, чыесьці... А дзе ж
                      Майго наканованы?
Ці мне, на астатку, не ведаць іх лепш,
                      Лісточак кляновы?