Нарадзіўся:
30 верасьня 1931
Слабада, Лагойскі раён, Менская вобласьць, БССР

Грамадзянства:
Нацыянальны сьцяг Беларусі Беларусь

Род дзейнасьці:
паэт, грамадзкі дзеяч

Гады творчасьці:
з 1946

Не павераць, напэўна, нашчадкі,
Што такія былі ў нас парадкі,
Што дурнілі нас так верхаводы –
Ненавіснікі нашай свабоды,

Нашай мовы, і кнігі, і песні,
Нашых скарбаў і нашых святынь, -
Усяго, што мы ў душах пранеслі
Праз стагоддзяў смяротную стынь.

Як жа сталася, як гэта выйшла,
Што пад выжлаю шчэрыцца выжла,
А пад быдлам скацініцца быдла,
А пад хлусам крыўляецца хлус,

Бярозы ў яркай стыні...

 
Бярозы ў яркай стыні. Мароз і цішыня. Як гэты срэбны іней — Я чую — дні звіняць. I сыпяцца патроху З маіх галін-гадоў На белую дарогу, На ўсланы снегам дол. Ах, сонечныя гурбы! Калі вас намяло? Пасівералі губы, Пасеклася чало. А ўсё яшчэ здаецца, Я там, далёка там... На пыльнай вулцы ўвечар Стаіць вясёлы гам. Матуля каля дому Малечу кліча спаць. Запознена, знаёма Калёсы тарахцяць. У доўгай бурцы конюх Пляцецца на начлег. Ля ціхіх падаконняў — Пярэшапты ды смех. Драч дзесьці безупынку Крычыць: «Па-ра! Па-ра!» Як ластаўка, дзяўчынка Выпырхвае з двара. У чорненькай спаднічцы, У блузцы з міткалю Бяжыць, каб не спазніцца На першае «люблю»... О мілыя трывогі! Дарма тужу, дарма! Назад да вас дарогі Ад гэтых гурб — няма. Дзяўчыначку, што бегла, Мне боязна сустрэць: Пакуль жыву — ёй нельга, Няможна ёй старэць! Пакуль той вечар дзіўны Я ў памяці нашу, I веру ёй адзінай, I сам сабе хлушу, Што будзе зноў змярканне, I будуць клёны ў сне, I першае спатканне Прадоўжыцца ў мяне.Air Trainer Sc 2